De allerlaatste week…
Lieve pitou,
We zijn eraan begonnen. Jouw laatste keer maandag-nonnodag, je laatste week bij Liesbeth en de vriendjes van de crèche… het zal ons en vooral jou heel erg raar doen. Je kijkt er in elk geval wel héél erg naar uit om naar school te komen, elke keer als ik ’s morgens mijn jas aandoe om naar school te vertrekken, sta jij ook klaar en wil je graag mee. Gisteren toen we richting Deurle gingen voor het kerstfeestje van de crèche, herkende je de weg en dacht je dat we naar school gingen. Je zal blij zijn om de vriendjes van de crèche terug te zien op school maar ik ben er zeker van dat je de kindjes van bij Liesbeth én Liesbeth en Elke ook wel zal missen. We moeten er nu nog niet teveel aan denken, eerst nog vier dagen en dan komt het afscheid… maar niet voor lang! Vanaf september hebben wij elke dag afspraak om jouw broerzus bij Liesbeth op te halen en heeft nonno op maandag weer een baby in huis! Dat maakt het afscheid toch een beetje minder erg, denk je ook niet?
Gisteren kwam er op het kerstfeest zelfs een heuse kerstman op bezoek, niet meteen jouw favoriete persoon… je wilde helemaal niet op zijn schoot gaan zitten, alleen het cadeautje dat hij bij had kon jou een beetje troosten.
Lieve pitou, een hele dikke zoen!
je mama -x-
Over dit bericht
Momenteel lees je “De allerlaatste week…”, een bericht op Elisah.be
- Gepubliceerd:
- 19.12.11 - 12pm
- Categorie:
- Brieven aan onze koter

Nog geen reacties
Spring naar het formulier | comments rss [?] | trackback uri [?]