En toen… stond je recht

Lieve pitou,

was me dat verschieten daarnet. Je papa en ik waren druk bezig met alles voor het avondeten klaar te maken en jij moest je heel even alleen bezighouden. Je kwam van in je speelhoekje richting keuken en ik hoorde je heel even lawaai maken, je had je tutjes gezien. De tutjes hangen over de rand van de wieg, zo vinden we ze makkelijk terug. Je wou zo graag een tutje en wij hadden geen tijd en toen besliste je maar om je helemaal alleen, zelf recht te trekken aan de weg, op je voetjes te staan en een tutje te pakken. Dat laatste lukte nog niet want je wou je handjes niet loslaten maar je was wel méér dan trots dat je op je voeten stond. En wij, wij natuurlijk ook! Helemaal alleen van op de grond, rechtstaan aan je wieg. We wisten niet wat we zagen! Nu hopen we natuurlijk stiekem dat je dit heel vaak zal beginnen doen, maar dat zullen we moeten afwachten. In ieder geval, je maakte ons vandaag, alweer, heel erg trots!
Een dikke zoen,
je mama -x-

grote Liefde