La centesima

Lieve pitou,
ondertussen zitten we aan de honderste brief. Jij bent 15 maanden, twee weken en een dag oud en je kreeg al honderd brieven. Honderd brieven van je mama, da’s al heel wat. Toen we hieraan begonnen had ik nooit gedacht dat het zo makkelijk zou zijn om je vanalles te schrijven. Nu ben ik vooral heel erg blij met mijn brieven, je zal er, later als je groot bent, veel aan hebben.

We zijn ondertussen bijna aan het eind van de vakantie gekomen. Nog een dag of drie en ‘t is weeral september. Vorig jaar ging je toen voor de eerste keer naar de crèche en ging ik voor het eerst, als mama, terug werken. Het voelde toen allemaal nogal vreemd, maar ondertussen zijn we crèche, werken, mama zijn al goed gewoon. Deze week ging je al een paar keer om terug te wennen aan de routine en we merken dat je toch serieus moe bent al je ’s avonds thuis komt. Gelukkig hebben wij dit weekend niet veel op de agenda staan, dan kan jij (en wij) nog wat uitrusten.
Eén ding staat alvast op onze programma, we gaan langs bij jouw tante Sofie want het is morgen haar verjaardag. Achtentwintig zou ze geworden zijn, dat kan al tellen é. Je kan haar dan ook eens tonen hoe flink je al op je voeten staat. Zelfs in de crèche laat je met plezier je kunstjes zien ;-). Het was leuk geweest om in mijn honderdste brief te kunnen zetten dat je gestapt had vandaag maar daarop moeten we nog even wachten. Dat is niet zo erg hoor, want in plaats van stappen kan jij wel een miljoen andere dingen heel erg goed.

pissie dada

We gaan zeker ook nog eens piepen in Sint Baafs Vijve want ondertussen hebben ze de benedenverdieping bijna klaar en liggen er gewelven zodat ze verder kunnen bouwen aan onze bovenverdieping. Dan kunnen we jou eens tonen waar je nieuwe kamer zal zijn ;-)

Ikke?

Lieve pitou, een hele dikke zoen, ook ééntje van hierboven voor jou!
En op naar de volgende cento brieven é
je mama -xxx-