Mo, wars min toletje?

Lieve pitou,

Wat een week! Elke dag flink naar de klas. Op de tranen van ’s morgens na, de hele dag een hele flinke kleuter op school. Wat is mama trots als de andere juffen komen vertellen van jouw avonturen in de klas. Deze morgen hadden de kindjes van mijn klas turnen en was ik klasvrij. Juf Eline had de deur laten openstaan zodat ik even kon binnenkijken in jouw klas. Wat leuk! Je danste met de andere kinderen, maakte een praatje met juf Sabine, hielp terwijl de juf bij een kindje een pamper moest aandoen en sprong vrolijk in het rond. Dan is het echt wel fijn om juf te zijn op jouw school!
Elke morgen ben je extra vroeg wakker om naar school te vertrekken. De hele weg naar school vertel je over de klas, de koekjes en het fruit gaan in de goede mand en je hangt de jas bij de olifant aan de kapstok. Alles gaat goed, tot op het moment dat ik je in de klas binnenbreng en bij de juf achterlaat. Dan begin je plots te beseffen dat je alleen in de klas blijft en dat mama bij de kindjes van haar klas moet zijn. Héél even komen de traantjes boven maar lang duurt dat niet. Juf Eline of juf Nathalie (want jij hebt twee juffen) zorgen heel erg goed voor jou en al snel ben jij je verdriet vergeten. Gelukkig maar. Iedereen komt vertellen hoe flink je wel bent. Toen ik je deze morgen bezig zag in de klas, kon ik ook zien dat jij het daar echt leuk vindt.
Veel leuker dan de tranen van ’s morgens, zijn de momenten ’s avonds wanneer ik je mag komen ophalen aan de rij. Vol verwachting sta je te kijken om te zien waar ik blijf. Meestal heb jij mij als eerste gezien en meteen verschijnt een glimlach op je gezicht. Ik kan gewoon al van ver zien dat je blij bent om mij te zien, dat doet héél veel deugd.
Daarna vertrekken wij snel naar huis, want je bent heel erg moe van een hele dag op school. In de auto probeer ik dan een beetje te luisteren naar wat je deed in de klas. Het is niet zo makkelijk voor jou om een overzicht te geven van wat je deed tijdens de dag. Vandaag kon ik je toch ontfutselen dat je ruzie maakte om met de fietsen te mogen rijden… Op weg naar huis krijg je van mij ook altijd een boterham, want honger dat heb je ook altijd. Vandaag had ik een sandwich meegebracht en dat was niet wat jij verwacht had. Niet lekker en je wou liever een boterham.
Omdat mama na een dagje werken meestal ook wel honger heeft, at ik dan maar de sandwich op… oeioei, dat was niet zo’n slim idee. Plots wou je toch je ‘toletje’ opeten en was je zelf een beetje kwaad dat het verdwenen bleek te zijn.
Gelukkig kon ik je troosten met een ander koekje…

Morgen een nieuwe dag. Ik ben benieuwd.
In de klas leren jullie nu over de dokter. Misschien moeten we eens vragen aan meter Petat of ze eens langskomt om de kindjes te onderzoeken?

Lieve pitou, een hele dikke kleuterzoen!
je mama -x-