Rust en stilte

Lieve pitou!
Wat is het hier stil… jij ligt in je bedje een dutje te doen, je papa is gaan werken en zo heb ik even tijd om wat te schrijven voor jou. Het is alweer een tijd geleden dat ik daarvoor nog tijd had… de afgelopen weken waren heel druk en de weken die komen beloven minstens even druk te worden.
Vorige week hadden we jouw verjaardagsfeest. Amai wat een feest was dat. Iedereen die erbij was vond het heel erg leuk en wij natuurlijk ook. Je ging ’s avonds moe maar zo content slapen.

Elisah bravo

Toen je op zondag wakker werd,kon je niet snel genoeg beneden zijn om met alles te spelen. De hele dag hoorden we je, bijna, niet. Ook de hele week was je blij als we thuis waren, want dan had je weer tijd om wat te spelen.

Het valt met op, nu je een jaar bent geworden, dat er al zoveel dingen zijn die je goed kan. Vooral ook dat je die van het ene op het andere moment,plots, ineens, zomaar kan. Neem nu bijvoorbeeld de auto om op te rijden. Toen we die gingen halen in de winkel, keek je nog raar naar mij als was het maar van: ge peist gie toch niet da kik daar ga ip rien???, maar ondertussen moeten we je tegenhouden of je rijdt de ene boete na de andere. En dit terwijl je dit niet echt “geleerd” hebben… plots ben je daar mee weg en heb je het meeste plezier van de wereld. Zo leuk om te zien…

Dit weekend is het plezier, soms, ver te zoeken. Vrijdagmorgen toen we, na een korte nacht, opstonden voelde je een beetje warm aan.  Toen ik je ’s avonds bij Liesbeth ging halen, had je serieus wat koorts… niets om ons direct zorgen over te maken, maar toch, we nemen liever geen risico’s en dus werd de dokter gebeld. We mochten op zaterdag langsgaan. Ondertussen bleef die koorts, redelijk hoog en lag jij te zweten in je bedje. Na alweer een korte nacht (met veel wakker worden) gingen we bij de dokter langs. Daar werd het duidelijk dat je een beginnende oorontsteking had. Nu werd het voor ons duidelijk waarom jij zoveel koorts had gehad de dag voordien. Met de nodige voorschriften en tips van de dokter gingen we terug naar huis. We hadden gedacht dat we het die dag wat kalmer aan zouden moeten doen, maar aan jou was niet te merken dat er oorpijn was of koorts.  Gelukkig maar want we hadden ’s avonds een date met meter Petat, nonkel dikken Deef, nonkel smallen Piet en tante Karen. We vertrokken met in ons achterhoofd dat we altijd konden terugkeren moest dat voor jou niet lukken maar… je had er veel zin in en was in topvorm dus konden wij, rustig bbq’en en keerden we daarna terug naar huis.
Gisteren was dan weer een ander paar mouwen… je sliep zo goed als de hele dag… veel koorts, ook wat pijn denk ik en die zorgden ervoor dat je de hele dag kalmkes was… dat mag ook hoor!
Vandaag is het terug maandag, nonno-dag en we zijn dus in Oekene. Jij kwam eerst, ik kwam nadien. Ik heb eerst nog wat gewerkt voor ‘t school en ben dan naar hier gekomen om een beetje in de zon te zitten. Het gaat ondertussen al wat beter met de koorts en het oor, maar slapen… dat doe je nog steeds meer dan anders! Rust maar goed uit lieve pitou!

Een hele dikke, dikke zoen,
je mama -x-